1 juli 2026
Een oud dak in Delfzijl krijgt een tweede leven
Bitumineuze dakbedekking. Niet het eerste materiaal waar je aan denkt als het gaat over circulariteit. Zwaar, technisch, vastgekleefd aan een plat dak na tientallen jaren. Maar juist hier zit een keten die werkt, als je de juiste keuzes maakt. Verbidak, dakdekkersbedrijf uit Winschoten, laat zien hoe dat eruitziet in de praktijk.
Van oud dak naar nieuw materiaal
Als erkend verwerker van Derbigum zit Verbidak in een recyclingketen waarbij dakbanen volledig worden teruggenomen en herverwerkt, ook na veertig jaar gebruik. Wat terugkomt, wordt nieuw dakproduct. De kringloop sluit.
En het gaat hard. Inmiddels heeft Derbigum zelfs een onderlaag op de markt die voor 100% uit gerecycled materiaal bestaat. Tijdens het werk in Delfzijl was die nog niet te koop. Tekenend voor het tempo: wat vandaag niet kan, ligt volgend jaar gewoon op de plank.
Maar die kringloop begint niet bij de fabriek. Hij begint bovenop dat dak, bij de mensen met hun handen aan het materiaal. Schoon terugleveren vraagt kennis, discipline en het besef dat het ertoe doet wat je doet. Precies daar maakt Verbidak het verschil.
“Je hoeft niet meteen alles anders te doen. Soms is het één keuze anders. Een andere onderlaag, beter scheiden van afval, of gewoon eerder de vraag stellen. Dat telt ook.” Harrie Smits, Verbidak
Circulair in de praktijk: vier flats in Delfzijl
Op het dak begint circulariteit bij goed scheiden. Wat eraf komt gaat niet op één hoop: bitumen, metaal, plastic en snijafval worden uit elkaar gehouden. Want alleen schoon, gescheiden materiaal kan weer terug de keten in.
Voor Verbidak is dat geen nieuw kunstje. Ze sorteren hun eigen afval al jaren, en het snijafval van bitumen wordt apart ingezameld en hergebruikt. Geen mooi voornemen op papier dus, maar gewoon hoe ze al langer werken.
Zo zit circulariteit niet alleen in de nieuwe dakbedekking, van toplaag tot onderlaag opgebouwd uit gerecyclede grondstoffen. Ze zit net zo goed in de handen op het dak: weten wat je losmaakt, waar je het laat en waarom dat verschil maakt. Het is werk dat je niet ziet als je beneden langsloopt, maar dat alles bepaalt.
En er is nog iets moois aan dit project. Meestal is het een woningbouwvereniging die zo’n stap zet. Hier zijn het de bewoners zelf, verenigd in een VvE, die er samen voor kozen. Dat zegt iets groters: verduurzaming hoef je niet alleen aan de overheid over te laten. Gewone mensen, om de keukentafel, kunnen het net zo goed zelf in gang zetten. Daarmee is dit meer dan een renovatieklus.
Het werkt alleen als iedereen zijn stap zet
Delfzijl laat zien waar circulariteit staat of valt: bij de keten, en bij de mensen erin. Van Wijnen maakt al bij de aanbesteding ruimte voor andere materiaalkeuzes. Derbigum ontwikkelt de systemen en neemt de terugname en herverwerking op zich. En Verbidak maakt het waar op het dak, als onderdeel van gewoon goed werk.
Drie partijen, elk hun stap. In een sector waar planning, budget en techniek weinig ruimte laten voor experiment, vraagt dat vertrouwen in elkaar. En het lef om te beginnen.
“We leren nog. Maar als je wacht tot alles perfect is uitgedacht, begin je nooit.” Harrie Smits, Verbidak
Gaat het dan al perfect?
Nee, en dat zegt Verbidak ook gewoon eerlijk. Soms is de planning te krap voor andere keuzes. Soms kiest een opdrachtgever toch voor de laagste prijs. Soms loopt de logistiek stroef. Maar juist dat eerlijke verhaal maakt het geloofwaardig. Niet het perfecte systeem, wel de serieuze stap. Project voor project, keuze voor keuze. Want een dak is geen eindpunt. Het is een grondstof die wacht op z’n volgende gebruik.